Ik ben druk bezig met voor mezelf uit te maken of ik nog wacht/zoek op/naar de ware man, of dat ik het in mijn uppie wil doen: kinderen krijgen. (Te beginnen met 1 natuurlijk) (Een tweeling in mijn eentje lijkt me echt super moeilijk trouwens.. Hoe je dat doet?)
Ik twijfel dus nog heel erg. Concrete stappen (Geerten of donor via internet zoeken) durf ik nog niet te zetten. Zo'n workshop vind ik minder eng. Dus daar zit ik momenteel over na te denken. (En ondertussen ben ik namen aan het bedenken, te overwegen of ik wil dragen of duwen (draagdoek/wagen), etc. Ik fantaseer dus nogal op de zaken vooruit....;-)
Als ik besluit voor het bammam-traject te gaan, zal het nog minstens een jaar duren voordat ik daar praktisch aan kan beginnen ivm werk ---> nieuw werk.
Ik vind het zelfs zo eng dat ik er ook nog met niemand over heb durven praten, alleen in algemene termen over alleen kinderen krijgen en hoe het is voor een kind om geen "echte" vader te hebben. De meeste mensen zien daar niet zoveel problemen bij merkte ik. Ikzelf ben daar nog niet zo uit, ook omdat ik mijn eigen vader erg belangrijk vind in mijn leven..
Februari 2011
Omdat ik nog niet helemaal overtuigd was/ben van het idee om alleen ouder te worden heb ik het weer een tijdje laten rusten. Ik vind het wel heel fijn om de ervaringen en gedachten van anderen te lezen op een forum. De laatste tijd ben ik er weer meer mee bezig, en ik heb zelfs al een oproep gedaan voor een donor! Maar door de reacties die ik daarop kreeg werd het opeens wel heel concreet. Daarom heb ik het maar weer op de lange baan geschoven. Ik wil eerst nog een nieuwe opleiding doen, en als ik daarmee klaar ben zal ik net 33 jaar zijn. Heb me dus voorgenomen om als ik dan nog of weer alleen ben, er dan wel echt werk van te maken. Dit heeft een soort rust gebracht, want nu werd ik toch steeds heen en weer geslingerd, en had ik het gevoel nu een keuze te moeten maken. Ik lees en schrijf dus graag mee, nu nog over het "nadenken" en hopelijk in de toekomst (>2
jaar) over het "bezwangeren" ;)
Maart 2011
Ik vind het fijn om mee te lezen op eerder genoemd forum, het helpt me bij het bedenken wat er allemaal voor nodig is en wat het je kost (aan tijd, geld, maar vooral aanpassingen aan je oude toekomst-/eigenbeeld).
Een van de vrouwen gaat samen met een man die ze via vriendinnen kent co-ouderschap aan. Ik kan me niet voorstellen dat mijn vriendinnen potentiële donoren zouden kennen, maar misschien onderschat ik ze.
Ik heb het trouwens ook nog aan niemand echt verteld. Slechts met 1 vriendin heb ik er vaag en hypothetisch over gesproken. Die reageerde niet negatief, maar ook niet heel positief.
Aan de andere kant, twee collega's hadden het over hun kinderen (ze zijn beiden net moeder geworden) en die zeiden dat als ze alleen waren geweest ze ook een kind hadden gewild. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is! Ik was er wel verbaasd over, maar het voelde ook wel goed, omdat ik nu weet dat zij in ieder geval mijn keuze zouden begrijpen. Daar ben ik namelijk ook wel bang voor, de mening van anderen...
Mei 2011
Ik heb gelezen over stichting Geertgen in Brabant, en gisteren een email gestuurd met allerlei vragen over eiceldonatie, kreeg ik alleen een algemene mail terug die me verwees naar de website (daar had ik al gekeken) en een telefoonnummer
(terwijl ik het per mail fijner vind, staat het zwart op wit)...
Ik vraag me af, als je via een spermabank (in Nederland) een donor kiest, op basis van welke gegevens doe je dat? Wat weet je dan van deze donor? Uiterlijke kenmerken, of ook innerlijke kenmerken? Het is toch minstens zo belangrijk dat een kind en moeder elkaar herkennen in karakter, en ook intelligentieniveau vind ik niet onbelangrijk.
Maar is Geertgen nou de enige plek in Nederland waar je als potentiële bammer terecht kan? Nou laat ik maar ergens beginnen, ik heb een afspraak gemaakt met de huisarts voor een verwijzing!
Juni 2011
documentaire Holland Doc:
http://www.tv-corner.be/2 ... olland-doc-donor-unknown/
Deze aflevering van babyboom uit 2007 gaat gedeeltelijk over BAM Margreet, die voor een tweede kind gaat via zaaddonor. babyboom
Ook aflevering 4 gaat gedeeltelijk over haar vanaf 11.57.
Vandaag voor mij ook een spannende dag: ik ga naar de huisarts voor een verwijzing. Ik weet nog niet zo goed hoe ik het moet gaan brengen. Ik hoop dat hij me serieus neemt. Misschien heeft hij dit nog nooit aan de hand gehad...
Joehoe! Ik heb de verwijzing!
Hij deed redelijk begripvol maar zei wel dingen als:" je bent toch nog jong", "als je binnen een paar jaar een relatie krijgt, dan gaan dit soort dingen vaak heel snel (keuze om samen een kind te krijgen)". Jaa, maar daar wil ik niet per se op wachten... Uiteindelijk verwijsbrief gekregen, afsluitend zei hij toen. "Ja, kinderen zijn echt een verrijking, als het je gegeven is"..Hij bedoelde het goed denk ik.
Woehoe! Ik heb me aangemeld in Rijnstate, Arnhem & St. Geertgen, Elsendorp! Bij Geertgen heb ik over een maand al een afspraak. Ik vind het allemaal wel spannend hoor. Bij Rijnstate is de wachtlijst 8 maanden tot een intakegesprek, daarna moet je nog eens 8 maanden wachten tot je in behandeling komt.
In 2013 zou ik moeder kunnen zijn...
Ik heb dit weekend mijn moeder verteld over mijn plannen en inschrijvingen bij Geerten en Rijnstate. Ze zei dat ze me helemaal zou steunen en werd al helemaal enthousiast over eventuele toekomstige kleinkinderen :-) maar eigenlijk merk ik ook wel dat ze het liefste ziet dat ik nog even de tijd neem om een man tegen het lijf te lopen. En dat zie ik zelf ook liever gebeuren dus dat is ook niet erg. Als ik het zou doorzetten alleen, dan steunt ze me, en dat is inderdaad een fijn gevoel. Nu mijn vader nog...
Juli 2011
Ben nu wel erg benieuwd geworden naar Geertgen! nog twee weken en ik
kan zelf verslag doen.
Gisteren aan zus verteld over mijn plannen: we hebben afgesproken tegelijkertijd
zwanger te worden over twee/drie jaar :)
Nou net bij Geertgen geweest. En ik snap de frustratie van sommige van mijn forum-vrienden.
Ze luisteren gewoon niet zo goed vind ik. Ik heb daarom ook nog niet een vervolgafspraak gemaakt met de psycholoog. Ook omdat ik nog niet weet waar ik het zaad vandaan wil gaan halen. Wederkerigheid is een optie, maar misschien toch een bekende donor. Gewoon op de wachtlijst kan niet werd me duidelijk. Er is ook geen wachtlijst eigenlijk. Tenminste daar kom je niet standaard op.
Heb hier gewoon niet zo'n goed gevoel bij merk ik. Werd er benauwd van eigenlijk. De arts viel nog redelijk mee, die verpleegkundige wekte nogal wat antipathie op. :(
Ik vond ze zeker niet onaardig, maar ik voelde me niet thuis daar. Wellicht dat het me allemaal wat te echt werd, dat ik nog niet die keuze echt wil maken voor bam-zijn. Voor mij is deze klinische manier in ieder geval niet mijn eerste keus. Ik voel steeds meer voor een bekende donor, misschien zelfs met vaderrol.
Het heeft me dus wel wat meer duidelijkheid gegeven over de keuze die ik misschien ga maken. Het heeft me wel geholpen om mijn opties vorm te geven. Ik heb geen haast, dus een stappenplan heb ik nog niet. Nou ja, als ik eenmaal gesetteld ben in mijn nieuwe woonplaats dan ga ik er wat concreter over nadenken.
Zelf doen klinkt dmv bekende donor wel opeens een stuk aantrekkelijker. In mijn omgeving kan ik zo 1,2,3 niemand bedenken, dus internet zou dan de enige optie zijn.
September 2011
Nadenken alleen werkt niet, ik wil ook graag praten met anderen over de mogelijkheden die er zijn voor mij. Bijvoorbeeld over de voor- en nadelen van een „bekende donor”. Daarom spreek ik eens in de zoveel tijd af met andere vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten van het forum. Niet alleen is dat heel gezellig, maar ik merk ook dat mijn gedachten geordend worden door erover te praten.
Ben benieuwd wat ik eraan heb.
Nou dat boek vond ik fijn om te lezen, maar ben tot de helft gekomen, daarna ging het vooral over hoe je het in je eentje doet, dat opvoeden, en daar ben ik nog niet zo mee bezig. Plus daar maak ik me eerlijk gezegd niet zoveel zorgen om...naief?
Verder is er een workshop voor vrouwen die alleen een kind willen krijgen. Ik zit vooral met het feit dat je kind geen vader zal hebben in mijn maag. Kan je dat een kind met voorbedachte rade aandoen? Ik ga zelf in oktober de workshop doen, ik ben benieuwd wat ik daar nog van opsteek na de ervaringen en verhalen van de andere vrouwen die ook hiermee bezig zijn. Ik moet wel zeggen dat ik eerst zo pro bekende donor was, en dat ik daar nu een beetje van terug kom... De donor op afstand (denemarken of via bank in NL) is namelijk wel lekker duidelijk (mbt contact en bemoeienissen, die zijn er gewoon niet), en uiteindelijk komt je kind toch te weten wie zijn vader is. Dus het denken levert nog steeds nieuwe gedachten op..
En dit is ook nog wel een optie waar ik over nadenk:
http://www.nu.nl/algemeen ... j-invriezen-eicellen.html
Ken je die documentaire „ei voor later”? http://www.eivoorlater.nl/ Daarin krijgt de hoofdpersoon ook op een gegeven moment te horen dat het beter zou zijn om een hele eierstok in te vriezen. Ik weet niet wat ik daar nou van moet vinden, lijkt me toch nog wel weer een stap verder.
