Het kan opeens snel gaan als ik wil, als ik voor wederkerigheid ga, dat wil zeggen zelf eicellen inleveren voor zaadcellen. Maar ik wil niet overhaast te werk gaan, maar ja ik ben zelf ook best een twijfelaar over „belangrijke” dingen. Je kan kiezen tussen nu of later doneren..ik zou zelf graag zwanger geweest willen zijn voordat ik doneer. Is dat egoistisch? Ik denk eerder zelfbescherming (daar ben ik nogal van ;) )
De workshop heb ik inmiddels achter de rug: Nou, ik vond de workshop wel Oke. Ik had er antwoorden verwacht, maar die kreeg ik niet. Vooral over het ontbreken van een vader, hoe erg dat is. Maar misschien waren mijn verwachtingen te hoog. Ik zou het liefste net als sommige anderen een goede vriend hebben waarmee ik dit zou kunnen delen. ik vond die workshop dus niet heel nuttig voor mijzelf. Ik was op dat moment niet heel erg bezig met de redenen waarom ik voor een kind alleen zou kiezen. En daar draait die workshop wel heel erg om. Om je gedachtes en gevoelens rondom alleen een kind krijgen.
Ben wel wat verder in het denken gekomen. Maar merk ook dat ik het wel heel fijn vind dat ik nog tijd heb ik na te denken.
Hoe erg vind ik het om het zonder een man te doen? Nou als ik dus een vader met zijn kind zie dan voel ik de spijt dat ik dat nu niet voor mijn kind kan regelen. Tenzij met Co-ouderschap maar dat zie ik ook niet met iemand via via gebeuren. Dan wil ik diegene echt heel goed kennen.
Ik heb dus besloten mijn wens wat meer in de openheid te gooien, zodat potentiële donors zich aan kunnen melden. Maar een zaaddonor via een bank klinkt me wel veiliger, zekerder en duidelijker in de oren.
